peach's profile✿*゚‘゚・✿.。.:*o(≧ω≦)o☜♥☞Y◎...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    June 20

    นิทานใบไม้

     
     
    กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว
    ดอกไม้และใบ้ไม้ยังไม่ได้รวมอยู่บนต้นเดียวกันอย่างเช่นทุกวันนี้
    มันต่างก็แยกกันอยู่ อีกทั้งเหล่าใบไม้ก็ไม่ได้มีแต่สีเขียว
    หากแต่มีหลากหลายสีสันงดงามนัก แต่ดอกไม้กลับมีเพียงสีขาวเท่านั้น
    ใบไม้รวมอยู่กับหมู่ใบไม้ด้วยกัน มีแต่ความร่าเริง มีนิสัยรักสนุก
    ต่างจากดอกไม้ที่อยู่อย่างเงียบเหงาเดียวดาย
     

    แม้จะอยู่รวมกันคุยกันกับหมู่ดอกไม้ด้วยกัน
    แต่ดอกไม้แต่ละดอกต่าง มีความคิด และวาดฝันเป็นของตัวเอง
    เธอเฝ้ารอบางสิ่งบางอย่างที่เธอเองก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร
    บ่อยครั้งที่เธอมองไปที่ใบไม้แล้วนึกอยากเป็นส่วนหนึ่งของสีสันสวยงามนั้นบ้าง
    แต่ดอกไม้ ดอกเล็กและเสียงเบาเกินกว่าที่จะเรียกใบไม้ให้หันมา
     


    กระทั่งวันหนึ่ง ... ใบไม้เกิดรู้สึกเบื่อสีสันของตัวเองขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล
    พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นดอกไม้น้อยสีขาวบริสุทธิ์ดอกหนึ่งเข้า
    ใบไม้ไม่รู้จักสีขาวมาก่อน เขาไม่รู้ว่าสีขาวเป็นอย่างไร
    เพราะใบไม้ต่างก็มีสีสันกันทุกใบ
    ใบไม้เกิดหลงใหลในความอ่อนหวานละมุนละไมของดอกไม้น้อยในทันที
    แต่ในความอ่อนหวานนั้นดูเหมือนจะมีความเหงาแฝงอยู่ด้วย


    ใบไม้จึงเข้าไปถามดอกไม้ว่า
    "ดอกไม้ เธอช่างมีสีขาวสวยเหลือเกิน
    แต่ทำไมเธอจึงดูเงียบเหงาอย่างนี้เล่า"
    ดอกไม้น้อยแหงนมองใบไม้กิ่งใหญ่แข็งแรงก่อนจะตอบกลับไปว่า
    "สีขาวซีดอย่างนี้หรือสวย ฉันอยากจะมีสีสันอย่างเธอบ้างจัง
    มันคงจะทำให้ฉันมีชีวิตชีวาขึ้นมาก"
    ใบไม้ได้ฟังแค่นั้นก็รู้สึกเหมือนกับว่ามันเป็นหน้าที่ของเขา
    ที่จะต้องช่วยเหลือดูแล และปกป้องดอกไม้น้อยดอก
    นี้


    เขาจึงบอกเธอไปว่า "มาซิดอกไม้ ฉันช่วยเธอได้นะ
    ถ้าเพียงเธอมาอยู่กับฉัน ฉันจะทำให้เธอมี ชีวิตชีวาขึ้นเอง"
    ดอกไม้น้อยไม่รอช้ารีบตอบตกลงในทันที
    เมื่อดอกไม้ไปอยู่กับใบไม้แล้ว ใบไม้ก็ให้การดูแลเธออย่างดี
    ทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาทำเพื่อเธอ
    ถ่ายทอดออกมาเป็นสีสันสวยงามให้กับดอกไม้
    แล้ววันหนึ่งเมื่อดอกไม้น้อยมองลงไปในลำธาร
    เธอก็เห็นเงาตัวเองเปลี่ยนเป็นดอกไม้สีสวยที่มีชีวิตชีวา
    แต่เมื่อหันไปมองที่ใบไม้ เขากลับกลาย เป็นสีเขียวที่ดูอบอุ่นนัก
    ดอกไม้น้อยถามใบไม้ว่า "ใบไม้ นี่ฉันแย่งสีสันในชีวิตเธอมารึเปล่านะ"
    ใบไม้ยิ้มแล้วตอบกลับไปว่า "ไม่หรอก ทุกวันนี้เธอคือสีสันในชีวิตฉัน
    ฉันไม่ต้องการสีสันอะไรอีกแล้ว ฉันมีเพียงความสบายใจที่ได้เห็นเธอมีความสุข"

     

    จากนั้นมา ดอกไม้กับใบไม้ก็อยู่ร่วมกันเป็นต้นไม้ที่อบอุ่น
    บนรากของความรัก ที่หยั่งลึกลงไปในผืนดินของหัวใจ

    ด้วยเหตุนี้ ใบไม้จึงมีสีเขียว
    สีเขียวที่มองแล้วให้ความรู้สึกสบายตา เพราะเมื่อเรามองดูสีเขียวเมื่อไร
    เราจะรับรู้ได้ถึงความสบายใจของใบไม้ที่เห็นดอกไม้น้อยของเขามีความสุข
    ส่วนดอกไม้ ขาวที่แสดงถึงความบริสุทธิ์ อ่อนหวาน ละมุนละไมนั้น
    ดอกไม้คงไม่อยากให้ความรู้สึกเหล่านี้หายไป
    จึงยังคงมีดอกไม้สีขาวให้เราเห็นมาจนทุกวันนี้ด้วยเช่นกัน ...
     
     
    หลังจากอ่านแล้วทำให้คิดว่า
    การให้ก็มีความสุขกว่าการรับ
    เหมือนกันเนาะ,,แต่ยังไงก็ชอบรับมากกว่าอ่ะ .... หุหุหุ
     
     

    May 05

    นิทานดวงดาว...เพียงเธอจะมองเห็น

     
                                                                                                
    dao0.jpg
     
     
     
     
     
    นานมาแล้ว.. สมัยที่โลกยังมีพระจันทร์ 2 ดวง ซึ่งดวงหนึ่งเป็นหญิง และอีกดวงเป็นชาย พระจันทร์สองดวงนี้ รักกันมาก และไม่เคยแยกห่างจากกัน ทุก ๆ คืน.. เมื่อมองไปบนท้องฟ้า ยามนั้นจะได้เห็นพระจันทร์ทั้งคู่ อยู่เคียงข้างกันเสมอ 

    กระทั่งวันหนึ่ง.. เมื่อพระจันทร์เพศหญิงได้พบกับดวงอาทิตย์ เธอรู้สึกหลงใหลในแสงเจิดจ้านั้น และค่อยๆ เคลื่อนตัวติดตามดวงอาทิตย์ไปทีละน้อย ค่อยแยกห่างจากพระจันทร์คู่รัก จนไม่ได้อยู่เคียงข้างกันอีกต่อไป เมื่อค่ำคืนมาถึง.. จึงปรากฏพระจันทร์เพศชายให้เห็นเพียงลำพัง

    นับจากนั้น พระจันทร์เพศชายก็เฝ้าตามหาพระจันทร์คู่รักไปทุกหนแห่ง ทว่า.. คืนแล้วคืนเล่า พระจันทร์หนุ่ม ก็ไม่อาจหาพระจันทร์หญิงได้พบ ด้วยความคิดถึงและอยากพบสุดหัวใจ จนไม่อาจรอคอยได้อีกต่อไป พระจันทร์ชายจึงคิดว่า

     

    "หากเรามัวแต่ตามหาอยู่อย่างนี้คงไม่ได้พบเจอกันแน่"

    ดังนั้น.. พระจันทร์ชายจึงตัดสินใจระเบิดตัวเองเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย เพื่อจะได้กระจายไปทั่วทั้งจักรวาล และสามารถให้ทุกชิ้นส่วนทุกอณูของตนออกติดตามหาพระจันทร์คู่รัก


    ฝ่ายพระจันทร์หญิงนั้น ยิ่งนานวันก็ยิ่งได้เรียนรู้และเข้าใจว่า แม้ดวงอาทิตย์จะส่องแสงเจิดจ้าสวยงามเพียงใด อาทิตย์ดวงนั้นก็มิได้ส่องแสงเจิดจ้าเพื่อตนเพียงผู้เดียวเท่านั้น แต่ยังส่องแสงไปยังสิ่งมีชีวิตและดาวดวงอื่น ๆ อีกมากมาย พระจันทร์หญิงจึงกลับมาหาพระจันทร์ผู้ชายอีกครั้ง แต่.. ไม่ว่าจะค้นหาเท่าไรก็มิอาจพบคู่รักดวงจันทร์นั้นได้



    กระทั่งได้รู้ว่า พระจันทร์ชายยอมระเบิดตัวเองเป็นเศษเสี้ยวเล็กๆ เพื่อตามหาตน พระจันทร์หญิงจึงรู้ว่า คงไม่มีโอกาสได้พบเจอพระจันทร์คู่รักอีกต่อไป จึงได้แต่โศกเศร้าเสียใจเพียงลำพัง แต่ด้วยความรักอันยิ่งใหญ่ ที่พระจันทร์ชายมีต่อพระจันทร์หญิง... ทุกค่ำคืนจึงพยายามเปล่งประกายแสงที่ยังหลงเหลือเพียงน้อยนิด จากแต่ละเศษเสี้ยวของตน หวังส่งให้ถึงพระจันทร์ซึ่งเป็นที่รัก เกิดเป็นแสงพร่างพรายเต็มท้องฟ้า เคียงข้างดวงจันทร์ จนเกิดเป็นพระจันทร์เคียงคู่กับดวงดาวระยิบระยับให้เราเห็นจนถึงทุกวันนี้



    ทว่า.. ความแตกต่างระหว่างพระจันทร์กับดวงดาวก็ทำให้ทั้งคู่มิอาจเคียงข้างกันเสมอไปได้เฉกเช่นเดิม จะเห็นได้ว่า ค่ำคืนที่พระจันทร์เต็มดวงจรัสแสงเจิดจ้า คืนนั้น.. ท้องฟ้ามักไร้ประกายแสงแห่งดวงดาว แต่ในค่ำคืนซึ่งมีเมฆบดบังแสงจากพระจันทร์ไปหมดสิ้น ค่ำคืนนั้นต่างหาก จึงปรากฏลำแสงน้อยๆ จากดวงดาวทอเต็มท้องฟ้า
     
     


     
     
     
     

                                                                                                                                

    April 02

    บางทีคนที่คิดว่าใช่มันอาจไม่ใช่ก็ได้

     

     

     

    ...บางคนที่ยืนเคียงข้าง กันมาเป็นปีๆแต่สุดท้าย

    คนที่ยืนเคียงข้างอีกครั้งในวันแต่งงานกลับเป็นอีกคน

     

    ...บางคนที่คอยเฝ้าพยาบาลอยู่ข้างเตียงเวลาคุณเจ็บไข้แต่สุดท้าย

    คนที่เสียใจแทบบ้าในวันที่คุณตายกลับ เป็นอีกคน

     

    ...บางคนที่คุณโทรหากันอยู่ทุกๆวัน แต่สุดท้าย

    คนที่คุณบอกเรื่องน่ายินดีที่สุดกลับ เป็นอีกคน

     

    ...บางคนที่คุณคิดว่าเป็นคน ที่คุณรักที่สุด แต่สุดท้าย

    คนที่คุณให้ความสำคัญที่สุดในชีวิตกับเป็นอีกคนนึง

     

    ...บางคนที่คุณคิดว่าคิดถึงอยู่ตลอดเวลา แต่สุดท้าย

    คนที่คุณรู้สึกกระวนกระวายหากขาดการติดต่อกลับเป็นอีกคน

     

    ...บางคนที่คุณคิดว่าคุณจะขาดเขาไม่ได้ในชีวิต แต่สุดท้าย

    คนที่คุณใช้ชีวิตทั้งชีวิตอยู่ร่วมด้วยกันกับเป็นอีกคน

     

    คุณยังแน่ใจ..กับใครบางคน ที่ยืนเคียงข้างคุณ

    คุณยังแน่ใจ..กับใครบางคน ที่คอยเฝ้าพยาบาลคุณ

    คุณยังแน่ใจ..กับใครบางคน ที่คุณโทรหากันอยู่ทุกวัน

    คุณยังแน่ใจ..กับใครบางคน ที่คุณคิดว่ารักที่สุด

    คุณยังแน่ใจ..กับใครบางคน ที่คุณคิดถึงอยู่ตลอดเวลา

    คุณยังแน่ใจ..กับใครบางคน ที่คุณคิดว่าจะขาดเขาไม่ได้ทั้งชีวิต

     

    เพียงเพราะความรู้สึกส่วนตัวของคุณ......คิดว่ามันใช่

    เพราะเมื่อเวลาผ่านไป...หรือเพราะหากใครคนหนึ่งเดินผ่านมา

     

    บางสิ่งที่คุณคิดหวัง

    หรือตั้งใจ...คุณอาจไม่ได้นึกถึงมันเลยด้วยซ้ำ............

     

    ***เหมือนตอนนี้ที่พีชคิดว่าตาลใช่ จริง ๆ แล้วตาลก็คงไม่ใช่คนที่พีชรักจริง ๆ ก็ได้***

     

     

     

    February 05

    เหนื่อย ท้อ และ รอคอย กับความหวังเล็กน้อยที่มีอยู่ (หมดแล้ว หวังไม่ได้อีกแล้ว)

      
     
    กาลครั้งหนึ่ง มีเจ้าหญิงเอาแต่ใจอยู่องค์หนึ่ง 
    อาศัยอยู่ในเมืองแห่งความสมหวัง 
    วันหนึ่งได้มีอัศวินผู้แสนดีได้นำของขวัญมามอบให้แก่เจ้าหญิง 
    ของสิ่งนั้นคือ  คริสตัลดวงใจสีชมพูใส  มีแสงสีแดงกระพริบวาบ ๆ
    เจ้าหญิงไม่เคยให้ความสำคัญกับมันเลย  เจ้าหญิงปล่อยปละละเลย  ต่อเจ้าดวงใจคริสตัลนี้มาก 
    จากที่เป็นสีชมพูใส มันเริ่มกลับกลายเป็นสีขาว แห่งความว่างเปล่า
    และเป็นสีส้ม  แห่งความเจ็บช้ำ  แต่ตอนนี้มันกลับกลายเป็นสีดำ สีแห่งความเกลียดชัง
    เจ้าหญิงเสียใจเป็นอย่างมาก  เจ้าหญิงพยายามทุกสิ่ง ทุกอย่าง เพื่อให้ดวงใจคริสตัล  ดวงนั้นกลับเป็นสีชมพูอีกครั้ง
    แต่แล้วเหมือนความพยายามของเจ้าหญิงสูญเปล่า  ไม่มีสิ่งใดเปลี่ยนแปลงดวงใจคริสตัลดวงนั้นได้เลย 
    บัดนี้เจ้าหญิงก็ท้อแท้ เลยเกินแล้ว  แล้วกำลังจะคืนดวงใจคริสตัลดวงนั้นให้กับอัศวินเช่นเดิม
     
    **** ตาล  พีชท้อแล้วล่ะ  มารับดวงใจดวงนั้น  ของตาลคืนไปเถอะ  (รึว่ามันไม่ได้อยู่กะพีชมานานแล้ว) ****
     
     

        จากวันนั้นถึงวันนี้  พีชพยายามอย่างที่สุดที่จะรั้งมันเอาไว้
        
    พีชพยายามไม่ใช้ศักดิ์ศรี  พีชพยายามไม่คิดเล๊กคิดน้อย
        
    พีชพยายามไม่แคร์คำพูด พีชพยายามไม่ใส่ใจการกระทำแทงใจ
        
    พีชพยายามดึงมันสุดแรง  ทั้งๆ ที่ตาลก้อพยายามวิ่งหนีพีชเช่นกัน
        พีชไม่กลัวเลยนะ  ว่าเชือกมันจะขาดรึป่าว  พีชกลัวแค่อย่างเดียว
        
    พีชกลัวพีชจะเหนื่อย  พีชกลัวพีชจะท้อ  พีชกลัวพีชจะเป็นฝ่ายปล่อยมือไปซะเอง
        
    พีชกลัวจริงๆ...  

    ขอยืมของ น้องโดมาใช้หน่อยนะ มันโดนใจจริง ๆ

    January 19

    TAG Blog

     
    โดนกะเค้าจนได้  Tag Blog  or  Blog  Tag
    ขอบคุณนายต้นมากนะที่ให้เกียรติในการให้พีชเป็นผู้โชคดีได้เล่นเกมนี้
    เอ้าที่นี้  เรามาเรียนรู้กติกากันสักนิด
     
                
     
    กติกามีอยู่ว่า
     

    blog tag คือเกมส์ที่สร้างเครือข่ายในหมู่คนเขียน blogด้วยกัน


    เป็นคล้ายกะจดหมายลูกโซ่นั้นเอง


    กฏกติกาการเล่นเกมส์ Blog  Tag คือ

     เมื่อเราโดนเพื่อน tag มา


    เราก็ต้องเริ่มเขียน blog ที่เป็นเรื่องราวเกี่ยวกะตัวเอง 5 ข้อ

    แต่ต้องเป็นเรื่องจริงเท่านั้นที่คิดว่าคนส่วนน้อยที่รู้


    หลังจากนั้นไป tag เพื่อนต่อ 5 คนที่เราอยากรู้เรื่องราวของเขา

    และที่ยังไม่เคยถูกใคร tag มาก่อน


    คนไหนที่รู้ตัวว่าถูกเพื่อน tag ซ่ำกัน

    ก็ควรแจ้งให้ทราบทันทีเพื่อที่จะได้แก้ไขเอาคนอื่นมาแทนที่

    มาต่อกันที่ความลับ  5  ข้อกันเลย

      เรื่องมีอยู่ว่าเห็นเราอย่างงี้เป็นคนขี้โรคเชียวแหละ  ชอบเป็นนู่นเป็นนี่ตลอด

    เมื่อปี  สองปีก่อน  เข้า - ออก  โรงพยาบาลเป็นว่าเล่นเชียว

      ตอนเรียนปีหนึ่ง  ไม่อยากบอก หน้าตาอย่างี้เป็นดาวคณะมาแล้วนะเนี่ย  โดนจับขึ้นเวทีประกวด ใส่เกาะอก

    ตามมาด้วยกระโปรงจีบหน้านาง  หางปลายาว  ขึ้นเวทีเกือบสะดุ้งหางกระโปรงหน้าทิ่มซะแล้ว

      เห็นหน้าตาแบบนี้ เป็นคนขี้หงุดหงิดใช้ได้เลย  เจ้าอารมณ์จนโดนแฟนทิ้ง  เหอ ๆ ตลกม่ะ

    แต่เราไม่ตลกอ่ะ  ขำไม่ออก

      ตอนนี้คิดอย่างเดียวอยากเที่ยว เที่ยว  และก็เที่ยว  อยากเปลี่ยนไปทำงานที่เที่ยวไปเรื่อยอ่ะ

    เราไม่ชอบอยู่กะที่เลยอ่ะ  เซง ๆๆๆ

      ตอนนี้อายุ  24  เข้าไปแล้ว  ยังเกาะแม่กินอยู่เลยคร้าบบบบบบบ

    x1ppUPyqopddk64_6_D6fSgzpEgcSk1rNfU.gif
     
    เอาล่ะมาถึงเวลาประกาศผลผู้โชคดี  5  ท่านกันเลย
     
     
    Tan คน ๆ นี้ เราทำเค้าเสียใจมเยอะเลย
    น้องพี น้องที่คอยให้คำแนะนำดี ๆ เสมอ
    โด อัพสเปซได้ยาวได้ใจมาก ๆ
    นายกัน สเปซน่าอ่านเสมอ
    แซม นิยามดี ๆ มีให้อ่านที่นี่

    Mundo da Nara



    Hosted by Mundo da Nara

    January 10

    (ใกล้จะเป็น) 24 ปีแห่งความหลัง

     
     
     
     
       
     
    เฮ้อ +_+
     
    ใกล้จะแก่ขึ้นอีกปีซะแล้วดิเรา
    เผลอแปบเดียว  ก็จะ  24  แล้วอ่ะ  แก่แย่แล้ว
    แก่แต่อายุนะ  ส่วนสมองก็ยังไม่มีอะไรพัฒนาเหมือนเดิม
     
    หลายคนคงจะงงว่า " แล้วมันจะ  24  เมื่อไรเนี่ย "
    เฉลยครับเฉลย  17  มกราคม ศกนี้แหละเจ้า
    (ที่บอกไม่ใช่ไรหรอกอยากให้คนให้ของขวัญเยอะๆๆ อ่ะ)
     
    ก่อนอื่นเลยนะ
     
     
     
      (-/\-)   ขอบคุณพ่อ แม่  ที่ช่วยกันทำให้หนูเกิดมานะ
    (-/\-)   และขอบคุณที่เลี้ยงหนูมาตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอย ตอนนี้ก็ยังเลี้ยงอยู่
    (-/\-)  ขอบคุณอาจารย์ทั้งหลายที่ให้ความรู้ไว้ประกอบวิชาชีพ (ถึงเงินเดือนจนน้อยนิดก็เถอะ)
    (-/\-)  ขอบคุณที่ตาลยังอยู่เคียงข้างพีชเสมอนะ (ปีนี้คงจะมีอะไรที่ดีขึ้นนะ)
    (^-^)  ขอบใจน้องรักที่คอยทะเลาะกันเสมอ  เพื่อไม่ให้เหงา
    (^-^)  ขอบใจเพื่อน ๆ  ที่ให้แกล้งกันอยู่เสมอ
     
     และ
     
    (^-^)  ขอบใจเพื่อน ๆ  คอยมาเยี่ยมเยียนกันเสมอนะจ๊ะ
     
     
     สุดท้ายนี้
     
    (^-^)  ขอโทษที่ดองสเปซนะเพื่อน ๆๆๆ
     
    December 07

    ถ้าพรุ่งนี้เช้าที่เคยมี ไม่มาถึง...คุณจะทำอะไร

    พอดีได้เข้าไปอ่านสิ่งดี ๆ ของคน ๆนี้มา
     
    The Sun In Night
     
     
     
    เป็นเรื่องที่ถามว่า " ถ้าพรุ่งนี้เช้าที่เคยมี  ไม่มาถึง...เราจะทำอะไร"
     
    ตอนเด็ก ๆ ก็คงตอบว่า ก็คงจะอยู่กะพ่อ กะแม่ และก็น้องจนกว่าจะตาย คงจะกอดแม่เอาไว้แน่น ๆ
     
    เพื่อที่ว่าชาติหน้าจะได้เกิดมาเป็นลูกแม่อีก...ถ้าตอนเป็นเด็กทุกคนก็คงตอบแบบนี้แทบจะทุกคน
     
    แต่นะปัจจุบันนี้...กาลเวลาได้ผ่านไปแล้วหลายปีประมาณสักเกือบสิบกว่าปีได้มั้ง
     
    ตอนี้ความคิดเช่นนั้นก็ยังคงมีส่วนอยู่บ้างแต่ถามว่าทั้งหมดไหม.....คงไม่ใช่
     
    เพราะอะไรน่ะเหรอ...เวลามันทำให้เราได้พบเจออะไรมากมาย 
     
    ทั้งสิ่งที่ดี  คนที่ดี  สิ่งที่แย่ และคนที่แย่  สิ่งที่น่าจดจำ และไม่น่าจดจำ
     
      
     
    ถ้าตอนนี้จะให้ตอบคำถามนั้นอีกครั้ง...พีชก็ขอตอบว่า...พีชขออยู่กะคนที่พีชรัก และ  จะทำวันที่เหลืออยู่ให้เค้าจดจำเราให้มากที่สุด
     
    จะใช้ชีวิตทุกวินาทีเพื่อสะสมช่วงเวลาแห่งความทรงจำที่ดี ๆ นี่ไว้ เพราะไม่แน่ว่าชาติหน้า ภพหน้า เราจะได้เจอเค้าเหล่านั้นอีกไหม
     
    ถึงตอนนี้สิ่งที่อยากบอกกะคนที่พีชรักนะว่า...เวลาในชีวิตเรานั้นมันไม่ได้มีเหลือเฟือ อย่างที่  The Sun In Night  เค้าบอกไว้ 
     
     ฉะนั้นอะไรที่ทำร้ายจิตใจซึ่งกันและกัน
     
    ไม่ว่าจะเป็นคำพูด  การกระทำ  ความคิด  ทุกสิ่งทุกอย่างขอให้คิดถึงความรู้สึกของคนที่แคร์เรา  ห่วงใยเราบ้าง
     
    ทุกคนไม่ได้เกิดมาเพื่ออยู่คนเดียว  และก็ไม่ได้เกิดมาเพื่อจะให้อยู่ด้วยกันเพียงอย่างเดียว
     
    แต่ในช่วงชีวิตที่เรามีอยู่นี้...เราได้ทำร้ายจิตใจคนที่เรารัก  และ  รักเรา  ไปมากน้อยแค่ไหนแล้ว
     
     
     
    อย่าคิดว่าพรุ่งนี้ยังมีอยู่เสมอ...ถ้าคิดอย่างนั้นก็คงไม่ยอมลงมือทำ...เพียงแต่จะรอให้ถึงวันพรุ่งนี้อย่างเดียว...และถ้ามันไม่มาถึงล่ะ 
     
    ถึงต้องนี้อยากให้ลองมองย้อนกลับไปหาสิ่งที่เราได้ละเลย  สิ่งที่เรามองไม่เห็นค่า
     
     
    และทำช่วงเวลาที่มีอยู่นะตอนนี้ให้ดี  และ  มีค่ามากที่สุด
     
     
     
    เพราะไม่แน่ว่า....พรุ่งนี้ที่เคยมี มันอาจจะมาไม่ถึงก็ได้ใครจะไปรู้...อย่าปล่อยอะไรให้มันสายเกินกว่าจะแก้ไข
     
     
            
     
     
     
    November 23

    มากกว่าคำว่า"แฟน"

     

     ขอบคุนที่เป็น ทั้งเพื่อน ทั้งแฟน

     และทุกๆ อย่าง ตาลทำอะไรหลายๆ อย่างให้พีช

     แต่พีชไม่เคยทำอะไรให้ตาลเลยสักครั้ง ไอ้ที่ทำๆ ก้อมีแต่

     ทำให้ตาลเสียจัย ทำให้ตาลผิดหวังตลอดเลย...

     แต่ตาลก้อไม่เคยโกรธสักครั้ง (พักนี้โกรธบ่อยเหมือนกันแหะ)ไม่ว่าพีชจะทำอะไรผิด

     ตาลก้อคอยให้กำลังใจ 

     ตาล เป็นมากกว่าคำว่าแฟนสำหรับพีชนะ

     ตาล คือ เพื่อนที่อยู่กับพีชเวลาทุกข์ใจ

     ตาล คือ ที่ปรึกษาเวลาพีชมีปัญหา

     ตาล คือ คนที่อยู่ข้างๆ เวลาที่พีชไม่มีใคร

     ตาล คือ คนที่ให้กำลังใจ เวลาพีชหมดหวัง

     ตาล คือ ทุกๆ อย่างสำหรับพีช

     แต่พีชไม่เคยทำอะไรตอบแทนตาลเลย...จิงมั๊ย

     ตาลเข้าใจพีชทุกๆอย่าง แต่พีชไม่เคยเข้าใจตาลเลย

     ตาลทำเพื่อพีชทุกอย่าง แต่บางครั้งพีชกลับไม่เห็นมัน

     ตาลยอมพีชทุกอย่าง แต่พีชกลับเอาแต่ใจทุกอย่าง 

     

     ยิ่งตาลดีกับพีชมากขนาดนี้ รู้หรือป่าวว่าพีชยิ่งคิดว่าตัวเอง

     แย่มากๆ เลยน๊ะ ที่คอยเอาแต่เป็นฝ่ายรับตลอด 

     ในทางกลับกันตาลเป็นฝ่ายให้ตลอด

     พีชขอโทษสำหรับสิ่งที่ผ่านมา และก้อขอบคุณด้วยน๊ะ

     

    November 06

    เริ่มไงดีล่ะ

     
     
     
    จะเริ่มไงดีล่ะ
    มันเริ่มลำบากอ่ะ...มันก็แค่อารมณ์อยากมาบ่น ๆ อ่ะนะ
    เรื่องมันก็มีอยู่ว่าเรามีลิงแสนดีอยู่ตัวนึง
    ลิงตัวนี้ทั้งเอาใจ  ทั้งขี้อ้อน  เป็นทุก ๆ อย่างให้กะเราเลยก็ว่าได้นะ
    อยู่มาวันนึง...เราดันเอาไรไปแหย่ก้นลิงเข้า
    มันให้ลิงเกิดอารมณ์น้อยใจ  และ  โกรธขึ้นมาในที่สุด
     
     
    เวลาผ่านไปสักพักทุกอย่างก็คลี่คลายและดูเหมือนเป็นไปในทางที่ดี
    ในความสงบดูเหมือนจะไม่มีอะไร 
    แต่จริง  ๆ  แล้วมันเหมือนมีอะไรมาคลุม มากั้น เรากะลิงแสนดีเอาไว้
    ปัจจุบันนี้เหลือเพียงแต่ลิงที่เราแถบจะไม่รู้จักเลย...เราก็พยายามถามนะว่า ลิงเปลี่ยนไปรึเปล่า
    รึว่าเรารู้สึกไปเองนะ...ยังไงก็แล้วแต่ถ้ามันเป็นอยู่อย่างงี้มันไม่ดีแน่
    เรากำลังจะไปสืบหาความเป็นไปทั้งหลายทั้งปวง  ว่าลิงที่อยู่กะเรานั้นเป็นลิงแสนดี
    รึว่าจะเป็น ลิงเจ้าเลห์  ขี้ประชดประชัน  ชอบเอาชนะ  ไม่มีหัวใจ
    ไม่มีความรู้สึกห่วงใยเราเหมือนที่ลิงแสนดีเคยมีให้เรา  ไม่มีความรักที่มากมายเหมือนที่ลิงแสนดีมีให้เรามาโดยตลอด
    ถ้าลิงแสนดีได้อ่านล่ะก็....กลับมานะ
    เรารอลิงแสนดีอยู่เสมอ
    คิดถึงลิงจัง
     
     
     
                  
    October 31

    ช่วงเวลาดี ๆ ... มีแล้วต้องรักษา

    ช่วงเวลาดีดี ๆ มันมีแค่ช่วงสั้น ๆ เท่านั้น
    ใครมีช่วงเวลาแบบนี้  ควรเก็บมันไว้ในความทรงจำให้นานที่สุด
    เมื่อวันเสาร์ที่ผ่าน  ได้มีโอกาสไปสมุทรสงครามมา
    พาลิงไปดูหิ่งห้อย  (หิ่งห้อยมันสวยมาก ๆ)
    แต่มีเวลาอยู่ที่นั่นแค่ช่วงระยะเวลาสั้น ๆ เองอ่ะ น่าเสียดายจ้ง
    มีเวลาไปอยู่ที่นั่นประมาณ 2วัน 2คืน ไม่สิน่าจะเป็น 2คืน 1 วันมากกว่า
    ทำไมอ่ะเหรอ ก็เพราะว่ากว่าจะไปถึงที่นั่นก็ปาเข้าไป 2 ทุ่มกว่าแหละ พอไปถึงก็ไม่ทันทำไรเลย
    ต้องรีบออกไปดูหิ่งห้อยก่อน เพราะเรือมารออยู่แล้ว (บริการทุกระดับประทับใจ)
     
     
     
     
    บรรยากาศตอนนั้นไม่อยากบรรยายเลย
    เป็นช่วงเวลาที่เย็นสบาย รอบตัวมีแต่แม่น้ำ มองไป 2 ข้างทาง
    มีหมู่แมลงตัวเล็ก ๆ เกาะอยู่ตามต้นลำพู กระพริบแสงหวิบหวับให้เห็นตลอดทั้ง 2 ข้างทาง
    บรรยากาศยามค่ำคืนของแม่น้ำแม่กลองช่างทำให้สบายใจ ลืมเรื่องงานไปได้
    บรรยากาศของเกรสเฮาท์ที่ไปพักก็เป็นสไตล์บูติก สวยมาก ๆ
    สวยจนอยากเอามาแต่งบ้านตัวเองเลย (แต่สงสัยต้องขุดคลอง) หน้าบบ้านติดริมคลองอัมพวา
    มองเห็นบ้านเรือนทั้ง 2 ฝั่งคลอง น้ำใจไมตรีของเจ้าของน่ารัก อัธยาศัยดี
    ชาวบ้านแถวนั้นก็มีน้ำใจ ยิ้มแย้ม  แจ่มใส
     
     
     
     
    ตลาดน้ำอัมพวา เป็นอีกที่หนึ่งที่มีความน่าสนใจเป็นอย่างมาก
    ที่สำคัญ 2 ฝั่งคลองนั้นเต็มไปด้วยแม่ค้าพายเรือมาขายของเต็มไปหมดได้บรรยากาศมาก
    ของที่ขายเป็นที่ระลึกก็มีแต่ของน่ารัก ของเล่นสมัยก่อน
    มีตัวโบโซมาเล่นกีตาร์ กะ ไวโอลีน ให้ฟังอีกด้วย
    ขอบอกมีน้ำแข็งใส  อร่อย ๆ
    เช่น มะละกอน้ำแดง กล้วยน้ำแดง เฉาก๋วยเติมเครื่อง ฯลฯ
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     

           

     
     
    น่าเสียดายมีโอกาสอยู่ที่นั่นน้อยไปหน่อย
    ถ้าใคมีโอกาสได้ไปล่ะก็ อย่าลืมไปที่ ๆ บอกนะ รับรองไม่ผิดหวัง
    เฮ้อ ! วันจันทร์ต้องกลับมาทำงานแล้ว เบื่อจริง ๆ
    ทำไม ไม่หยุดซักอาทิตย์นึงนะ  จะอยู่ที่นั่นซะให้เบื่อเลย
     
    October 24

    คนเรานี่ก็แปลก

     
    คนเรานี่ก็แปลก
    ทำไมเราถึงคิดว่า...คนเราแปลกน่ะเหรอ
    ก็บางทีคนเราน่ะนะ  พอมีของอยู่กะตัว นานเข้าก็มองของสิ่งนั้นไร้คุณค่า
    มองไม่เห็นคุณค่าของมันสักนิดเดียว
    ตัวเราเองก็เป็นคนแบบนั้นเหมือนกัน เราเป็นคนที่เบื่ออะไรง่าย ๆ
    มีของดีอยู่กะตัวเราเองมักจะไม่เห็นคุณค่าของมัน  จะคิดถึงมันอีกทีก็ต่อเมื่อของสิ่งนั้นมันไม่ได้อยู่กะเราซะแล้ว

     
    ตอนนี้ก็เรียกได้ว่าเรามีคนที่ดีอยู่กะเรา แต่เราไม่เคยรักษาน้ำใจเค้าเลย
    คอยแต่จะงี่เง่า  จะงอแงใส่ตลอดเวลา
    ไม่พอใจอะไรก็พาลมาลงกะเค้าทุกที เมื่อก่อนก็ไม่รู้สึกหรอกนะว่ามันจะทำเค้าเสียใจ ท้อใจแค่ไหน
    จนกระทั่งเราโดนคำถามที่ทำให้เราต้องสะอึกทุกครั้งที่เค้าถาม
     
     
     " พีชไม่รักเค้าแล้วเหรอ "
     พอได้ยิน เราก็คิดว่าเราทำให้เค้าต้องถามคำถามแบบนี้กะเราเลยเหรอ
    แต่อย่านึกว่าเราจะเปลี่ยนแปลงนิสัยของเราเลยซะทีเดียวหรอกนะ เราก็ยังคงทำเหมือนเดิม
     พูดจาใส่เค้าด้วยอารมณ์เหมือนเดิม  งอนอีกเหมือนเคย
     
     
     แล้วเราก็เจออีกประโยค 
    " พีชเบื่อเค้าม่ะ "
     พอได้ยิน  มันก็ทำให้คิดว่าเค้ากลัวเราเบื่อเค้าเหรอ
    รึว่าเราทำให้เค้าคิดว่าเราเบื่อเค้า  เราไม่ได้เบื่อเค้าเลยนะ เราก็แค่หงุดหงิด
     
     และแล้วประโยคที่เราได้ยินอีกเมื่อวานนี้  ก็คือ
    " พีชแบบนี้ เค้าก็ท้อนะ "
     เฮ้อ !! มันแย่อ่ะ ทำไมเราทำให้คนที่เรารัก รู้สึกแบบนั้นได้นะ
    เราคิดเสมอแหละ แต่เราก็ไม่เคยปรับปรุงตัวเองเลย ทำไมนะ ทำไม นิสัยแบบนี้ไม่หายสักที ไม่เข้าใจ
     และประโยคที่มันทำให้เราทั้งดีใจ และ เสียใจ
    " พีช เค้าแคร์ตัวเองนะเว้ย "
     พีชรู้นะว่าเค้าแคร์พีช แคร์มาก พีชก็แคร์เค้า เป็นห่วงเค้า พีชไม่อยากเป็นตัวปัญหาให้เค้าอีกแล้ว
    ยิ่งเค้าพูดแบบนี้ยิ่งทำให้พีชคิดว่า เรานี่แหละเป็นตัวที่คอยสร้างแต่ปัญหาให้เค้า
     
     
    ทุกวันนี้คิดได้แล้วว่า " ถ้าพีชเสียตาลไป พีชคงแย่ "
     เพราะตาล เข้าใจพีชทุกอย่าง ใส่ใจพีชทุกเรื่อง คอยให้อะไรต่อมิอะไรกะพีชเสมอ 
    จะมีใครดีกะพีชเท่าตาลอีกนะ  พีชมี 4 ประโยคอยากบอกตาลนะ
     
     
    " ตาลพีชรักตาลเหมือนเดิม อาจจะมากกว่าเดิมด้วยซ้ำ"
     
    "ตาลพีชไม่เคยเบื่อตาลเลยนะ พีชชอบเวลาที่เราอยู่ด้วยกันมากที่สุด"
     
    "ตาลพีชขอโทษที่ทำให้ตาลท้อนะ และขอโทษที่ไม่เคยเป็นกำลังใจให้ตาลเลย"
     
    "ตาลพีชแคร์ตาลเหมือนกันนะ ถึงมันจะน้อยกว่าที่ตาลแคร์พีชก็เถอะ"
     

    October 12

    การที่จะทะเลาะกัน

     
    คนเรารักกันก็ย่อมที่จะมีการโต้แย้งกันบ้างไม่มากก็น้อย ไม่เช่นนั้นชีวิตรักคงจืดชืดเหมือนกันนะ
    แต่การตั้งสติไว้ก่อน อาจจะช่วยให้การทะเลาะกันนั้นไม่บานปลายจนถึงการแตกแยกเกิดขึ้น
    วิธีต่อไปนี้คงจะช่วยได้บ้างนะคะ (ก็เช่นเคยค่ะ รวบรวมเก็บตกมาอีกละ หวังว่าคงให้อภัยนะคะ)


    1. อย่าโยนความผิด : เป็นไปไม่ได้ที่จะเป็นความผิดของฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง 100% ดังนั้น ให้ยอมรับว่าคุณมีส่วนในปัญหานี้ และอธิบายว่าการกระทำของอีกฝ่ายทำให้คุณรู้สึกอย่างไร

    2. ทำตัวเป็นผู้ใหญ่ : อย่าอาละวาดเหมือนเด็กหรือดื้อรั้นและอย่ายอมก้มหัวงก ๆ หรือทำตัวโหดร้าย เพราะจะทำให้สิ่งที่คุณพูดไม่มีน้ำหนัก

    3. อย่าเริ่มด้วยการเอาชนะ : ถ้าคุณเป็นคู่รักก็ต้องร่วมกันแก้ปัญหา ไม่ใช่คิดจะเอาชนะ

    4. พยายามเข้าใจมุมมองของอีกฝ่าย : ลองเอาใจเขามาใส่ใจคุณและบอกเขาว่าคุณกำลังพยายามทำความเข้าใจเขา

    5. เน้นปัญหาตรงหน้าเท่านั้น : อย่ารื้อฟื้นทุกเรื่องที่คุณหงุดหงิดในช่วงสองสามเดือนก่อนมาคุยรวมในครั้งนี้
    ให้หาเวลาอื่นพูดถึงปัญหาจะดีกว่า

    6. ฟังอีกฝ่ายพูด : อย่าพูดหรือตะโกนใส่เขาตอนที่เขากำลังพูด การทะเลาะคือการที่สองฝ่ายหาเหตุผลมาแย้งกัน
    ดังนั้นต้องให้โอกาสอีกฝ่ายพูด จากนั้นให้ทำความเข้าใจและยอมรับสิ่งที่เขาพูดมา

    7. รู้ว่าควรยุติเมื่อไหร่ : อย่าพร่ำพูดเรื่องนี้นานหลายชั่วโมง ทั้งที่ได้พูดทุกอย่างไปหมดแล้ว
    เมื่อคุณสงบอารมณ์สักสองวันก็อาจพบว่าทุกอย่างคลี่คลายแล้ว

    8. อย่าตะโกน : เพราะสิ่งที่เขาได้ยินคือเสียงของคุณจนไม่ได้ตั้งใจฟังที่สิ่งที่คุณกำลังพูด
    อีกอย่างเวลาคุณแผดเสียงคุณจะพูดชัดน้อยลง

    9. อย่าหาเรื่องทะเลาะ : ถ้าคุณมีปัญหาจากที่ทำงานหรือหงุดหงิดกับรถติด อย่าระบายอารมณ์ใส่เขา
    บอกเขาอย่างสงบว่าคุณรู้สึกอย่างไร แทนที่จะหาเรื่องเข้าหากัน

    10. หัวเราะเข้าไว้ : อารมณ์ขันสามารถทำให้สถานการณ์แทบทุกรูปแบบสงบลง
    แต่อย่าใช้อารมณ์ขันขณะที่อีกฝ่ายกำลังระบายความในใจ ควรเลือกจังหวะที่จะใช้เสียงหัวเราะผ่อนคลายความตึงเครียด

    11. คุณแทบไม่เคยแสดงความรู้สึกแท้จริง : เพราะไม่อยากมีเรื่องขัดแย้ง วิธีนี้เป็นการไม่ให้โอกาสอีกฝ่ายทำทุกอย่างให้ดีขึ้น
    และยิ่งสะสมความรู้สึกไม่ดีไว้กับตัวคุณเองต่อไป

    12. คุณใช้คำหยาบด่าว่าเขา : เมื่อทุกอย่างไม่เป็นดั่งใจ คุณต้องหัดโต้แย้งโดยไม่ใช้คำหยาบดูถูกอีกฝ่าย
    เพื่อสื่อสิ่งที่คุณอยากบอกเขา

    13. คุณกลอกตา : ยิ้มเยาะเวลาที่เขาพูดอะไรบางอย่างหรือชี้หน้าใส่เขาเวลาพูด ซึ่งแสดงให้เห็นว่าคุณไม่นับถือเขาเลย
    คุณอาจต้องหาสาเหตุว่าทำไมรู้สึกแบบนี้

    14. คุณไม่ตั้งใจฟัง : เวลาที่เขาพูดเพราะสมองของคุณมัววุ่นกับการคิดคำโต้ตอบเจ็บ ๆ

    15. ปกติเวลาคุณเริ่มทะเลาะ : คุณมักเริ่มด้วยคำพูดประมาณว่า "เธอมันก็แบบนี้เสมอ" หรือ "เธอไม่เคยนะที่จะ"
    ที่หลุดออกมาเป็นระยะพร้อมกับคำต่อว่าแบบเหมารวม การพูดกว้าง ๆ แบบนี้ไม่มีประโยชน์และยิ่งจะทำให้คุณทะเลาะกันรุนแรงขึ้น
     
     
    สิ่งเหล่านี้อ่ะ พีชว่ามันอาจช่วยได้นะ
    ลองเอาไปปรับ ไปใช้กับดูแล้วกัน  ส่วนตัวพีชเองอ่ะ เป็นแทบทุกข้อเลย
    แต่ว่าคงจะปรับได้แค่บางข้อแหละ ปรับทุกข้อคงไม่ไว้อ่ะ
    ยังไงก็ยังดีกว่าไม่ปรับอ่ะนะ...จริงป่ะ
     
     
     
    แล้วก็คุณตาล...ทำเข้าไปนะนิสัยแบบที่คุณทำวันนี้อ่ะ
    เราไม่ว่าคุณหรอกนะ...แต่เราจะจำไว้
    แล้วถ้าวันไหนติดต่อเราไม่ได้บ้างอย่ามาว่ากันนะ
    ไอ้ลิงบ้า
     
    October 10

    วันเกิดน้องชาย 11 ตุลา

     
     วันเกิดน้องชายสุดที่เลิฟ...ก็มีกะเค้าแค่คนเดียวนี่เนาะ
     ตอนนี้น้องชายเรา...เรียนทหารอยู่
     จะเป็นไงบ้างก็ไม่รู้....วันเกิดปีนี้ก็อดฉลองด้วยกันอีกเหมือนเคย
     เราไม่ได้ฉลองด้วยกันมากี่ปีแล้วหว่า
     
     เกมส์...หนูคงสบายดีนะ
     วันเกิดปีนี้ก็ไม่รู้จะซื้อไรให้อ่ะ...อยากได้ไรล่ะ
     แกก้อโตขึ้นทุกวัน...เค้าก็ไม่รู้จะซื้อไรให้แกเหมือนเมื่อก่อนอ่ะ
     เมื่อก่อนยังจับแกแต่งตัวได้...แต่ตอนนี้คงไม่ไหวแล้วล่ะ
     แก...เค้าอยากบอกแกนะว่า
    เค้าก็ยังรักแกเหมือนเดิมแหละนะ...ก็เค้ามีแกเป็นน้องชายคนเดียวนี่นะ
    แม่เค้าก็ห่วงแกนะ..แกเป็นเด็กดีของแม่...เป็นน้องที่ดีของเค้าด้วยอ่ะ
     ตอนนี้ก็ไม่รู้จะพูดไรกะแกแล้วอ่ะ 
     เอาเป็นว่าสุขสันต์วันเกิดนะน้องชาย
     อะไรที่อยากได้ก็หาเอานะ (555)
     พยายามเข้านะ....อุปสรรคเด๋วมันก็หายไปเองแหละ
     สู้เอาไว้นะน้องชาย
     
    สุขสันต์วันเกิดน้องบีเตยงามด้วยล่ะกันนะ
    เกิดวันเดียวกะน้องชายพีชเลยนะ
    พีชจะถือว่าบีเป็นน้องชายอีกคนล่ะกันนะ (ได้ป่ะเนี่ย)
    อยากได้ไรก็ขอให้ได้นะ  สมหวังทุกอย่างนะจ๊ะ 
     
     
     
     
    ถ้าใครเข้ามาในสเปซพีชล่ะก็ แล้วอวยพรให้น้องชายพีชแล้ว ฝากให้ไปอวยพร
    ให้น้องบีเตยงาม เค้าด้วยนะคะ
    ขอบคุณล่วงหน้าเลยล่ะกัน....http://theeasystudio.spaces.live.com/
     
    ขอขอบคุณเพลงจากสเปซคุณ
     
    «-(¯`Tong-Tang´¯)«
     
     
     
     
    October 04

    เรื่องของลิงกะเป็ด

     
     
     
    เรื่องของลิงกะเป็ด 
    เรื่องมันก็มีอยู่ว่า.....ตลอดเวลาที่ผ่านมาทั้งอาทิตย์เนี่ยมันมีอะไรหลาย ๆ อย่าง
    เกิดขึ้นมากมาย.....ทำให้เรารู้ว่า....คน ๆ นี้อ่ะ ทำไรเพื่อเราได้มากมายไปหมด จนบางทีสิ่งที่ทำให้มา
    มันก็น่าโมโหนะ
     
     
     
    โมโหอะไรน่ะเหรอ....ก็แค่ทำไมถึงทำลงไปได้
    ถ้ามันเกิดอะไรขึ้นมา  คนที่เสียใจคงไม่ใช่ใคร  มันคงเป็นเรานี่แหละ
    ถ้าเราไม่ประชด....เค้าก็คงไม่ต้องพิสูจน์

     
     
    ตอนนี้พีชเชื่อแล้วว่า....สิ่งที่เราทำให้กันอ่ะ
    มันมาจากความจริงใจ จริง ๆ
    ตลอดเวลาที่เราอยู่ด้วยกัน....ทำอะไรร่วมกัน
    พีชบอกตาลตรงนี้เลยนะว่า
    "พีชมีความสุขมาก ๆ และก็ รักตาลเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ"
     
     
    พีชชอบเวลาที่ตาลยิ้ม เวลาที่ตาลหัวเราะ
    แต่ที่ชอบที่สุดก็คือ
    ตอนที่ตาลง้อพีชอ่ะ....พีชชอบที่สุด
    แล้วก็อยากบอกตาลอีกอย่างนะ...เวลาที่ตาลอ้อนอ่ะ
    ตาลน่ารักที่สุดเลย
    ขอบคุณที่ทำวันดี ๆ ให้เกิดขึ้นกะพีชอีกครั้ง
     
     
     
    ขอบคุณนะตาล....ที่คอยตามใจพีชเสมอ
    ขอโทษนะตาล....ที่พีชคอยเอาแต่ใจ
     
     
     
    ขอบคุณนะตาล....ที่ไม่เคยเหนื่อยที่จะง้อพีชเลย
    ขอโทษนะตาล....ที่พีชชอบงอนบ่อย ๆ
     
     
     
    ขอบคุณนะตาล....ที่ต้องมารองรับอารมณ์พีชเสมอ
    ขอโทษนะตาล....ที่พีชชอบหงุดหงิดใส่ตาลอ่ะ
     
     
    ขอบคุณนะตาล....ที่มอบความรักให้พีชตลอดเวลาอ่ะ
    ขอโทษนะตาล....ที่พีชรักตาลที่สุดอ่ะ
     

     

     
     
    September 28

    คัน ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

     
     
    คันจริง ๆ เจ้าค่ะ
    สืบเนื่องมาจากเหตุอันใดมิทราบได้
    เมื่อประมาณวันที่  21  กันยายน  2549
    ข้าพเจ้าตื่นขึ้นมาพร้อมกับพบว่าตัวเองนั้นมีผื่นขึ้นตามแขน และ ขา
    อาการที่ตามมาคืออาการ  "คัน " เจ้าคะ
    คันมาก ถึง มากที่สุด
    ไม่เคยคันไรเท่านี้มาก่อน  ยิ่งออกแดด ยิ่งร้อน ยิ่งคัน
    เป็นอไรที่มรมานกันสุด ๆๆ
    ในเมื่อมัน  " คัน " เราจึง
    ต้อง  " เกา "  ยิ่ง  " เกา " ยิ่งมัน
    พอวันต่อมาเท่านั้นล่ะคะ...ผื่นขึ้นเต็มตัวเลย...เหอๆๆๆ
    ที่นี่จากแขน...ขา..ตามมาด้วยหลัง และ เอว
    คันยิ่งกว่าเดิมครับท่าน
    คงนึกล่ะสิ...ว่าทำไมเราถึงไม่ไปหาหมอ
    ไปคะไม่ใช่อิชั้นไม่ไป...ไปถึงโรงพยาบาลมิชชั่นเลยนะเนี่ย
    ได้ยากินมา  2  อย่าง  ยาทา  2  หลอด เล็ก ๆ
    ขอย้ำว่า  2  หลอดเล็ก ๆๆ
    เวลาผ่านมาจวบจนวันที่  27  กันยายน  2549 
    อาการของอิชั้นก็ยังคงไม่ดีขึ้น...แถมดูไปดูมา 
    เป็นเป็นแผลที่เกิดจากอาการคันซะด้วยซ้ำไป...555
    และแล้วข้าพเจ้าก็ทนกับสิทธิ์ประกันสังคมไม่ไหว..ยอมเสียสละเงินตัวเองไปหาหมอก็ได้ว่ะ
    ข้าพเจ้าจึงเดินทางไปโรงพยาบาลวชิระ...ด้วยจรักยาน
    ไปตั้งแต่เวลา 9.30 น. จนได้พบหมอเวลา 11.50 น.
    .....คิดดู.....
    ได้ยามากินมา 2 อย่าง ยาทา 12 หลอด
    เสียเงินไป 286 บาท
    ต่างกันอย่างเห็นได้ชัด..ระหว่างเสียเงิน กะ การใช้สิทธิ์ประกันสังคม
    วันเดียวเท่านั้นคะ...เห็นผล ผื่นเริ่มยุบลงไปอย่างเห็นได้ชัด
     
    รู้งี้ไปหาหมอเสียเงินซะตั้งแต่แรกก็ดีล่ะ
    เฮ้อ !!! ยิ่งคัน...ยิ่งเกา...ก็ยิ่งมัน....เหอๆๆๆๆๆ 
    September 25

    ลิงหัวแห้วเอ้ยยยยยยย

     
     
     
     
    ถึง...ลิงหัวแห้ว
     ลิง..ตลอดเวลาที่เราทำอะไรหลาย ๆ อย่างด้วยกัน  พีชชอบนะ
    ลิงชอบถามว่า พีชเบื่อไหม  บอกตรง ๆ เลย อยู่กะตาลอ่ะพีชไม่เคยเบื่อ
    แต่พีชแค่กลัวว่าจะทำให้ตาลลำบากซะมากกว่า
    แต่ถ้าสิ่งนั้น...ตาลทำแล้วตาลมีความสุข
    พีชก็จะไม่ว่า...ไม่งอน..ไม่หงุดหงิดใส่ตาลอีกแล้วล่ะ
     จริง ๆ นะ
    เพราะพีชรู้แล้วว่า...สิ่งที่ตาลทำทั้งหมดอ่ะ
     ตาลทำเพราะตาลเต็มใจจะทำ...แต่ก็ขอบอกตาลไว้อย่างนะว่า
    ถึงเราจะรักกันมาก รึว่า รักกันพอดี ๆ ยังไงเราก็รักกันใช่ม่ะ...และในคำ ๆ นี้
     มันก็มีคำว่า ห่วง รวมอยู่ค้วยเข้าใจม่ะ
    เหมือนอย่างที่ตาลเป็น ห่วง พีชไง...ตาลเลิกเป็นห่วงพีชได้ป่ะล่ะ
      เมื่อไรที่ตาลเลิกห่วงพีช...ตอนนั้นพีชก็ยังไม่รู้เลยว่าจะเลิกห่วงตาลได้รึเปล่า
    พีชให้คำตอบตาลเรื่องนี้ไม่ได้จริง ๆ  
     แต่ลิงหัวแห้วรู้ไว้อย่างหนึ่งนะว่า...
    ไม่ว่าเมื่อไร...ตาลก็สำคัญกะพีชนะ...ตาลห่วงพีช...ดูแลพีชเท่าไร
     พีชก็ยิ่งอยากดูแลตาล...เอาใจใส่ตาลให้ได้มากเท่านั้น
    ไม่ใช่เพราะอยากเอาชนะนะ...เพียงแค่อยากตอบแทนสิ่งดี ๆ ที่ตาลทำให้พีชแค่นั้นแหละ
     เข้าใจนะ...อะไรที่มันผ่านไปแล้วตาลไม่อยากพูดถึงพีชก็ไม่อยากพูดถึงมันเหมือนกัน
    เพราะงั้น...ให้มันจบลงตั้งแต่เมื่อวานเหอะนะ
    เข้าใจม่ะ...ไอ้ลิงหัวแห้วที่รัก
     
     
     
    September 18

    ก๋วยเตี๋ยวกะความรัก

     

    หากคุณกับแฟนต้องกินก๋วยเตี๋ยวชามเดียวกัน
    คุณกะแฟนอยากกินก๋วยเตี๋ยวแบบไหน

     - บะหมี่แห้ง
     - ต้มยำ
     - เย็นตาโฟ
     - ราดหน้า
     - ฯลฯ

     

    คุณกะแฟนจะปรุงก๋วยเตี่ยวแบบใด

     - น้ำตาล
     - น้ำปลา
     - น้ำส้มสายชุ
     - พริก
     - ฯลฯ

    ก๋วยเตี๋ยวบางชนิดเช่นบะหมี่แห้งอาจจะต้องใส่น้ำตาลมากหน่อยถึงจะอร่อย
    บางอย่างต้องใส่น้ำส้มสายชูมากหน่อยแบบต้มยำ
    หรือบางอย่างก็อาจจะต้องมีอะไรพิเศษ ๆ ใส่ลงไปเช่น  ซอสเย็นตาโฟ

    หากคุณชอบเค็มใส่แต่น้ำปลา
    แฟนคุณอาจจะเติมหวานกับเปรี้ยวก็ได้เพื่อให้ได้รสชาติที่เขาชอบ
    หรือถ้าคุณอยากกินเส้นเล็กน้ำ  แต่แฟนคุณใส่ซอสเพราะอยากกินเย็นตาโฟ  ก้เป็นได้

    นั่นก็แล้วแต่ก๋วยเตี๋ยวแต่ละชนิดต้องการ
    หากดึงดันจะใส่น้ำตาลมากเกินไปเพราะคุณเป็นคนหวาน ๆ
    แต่แฟนอาจจะบอกว่าหวานเกินไป  เขาอาจจะเติมน้ำปลา

     

    " แต่แน่นอนว่าก๋วยเตี๋ยวที่อร่อย ๆ จะไม่มีรสชาติเดียวแน่ ๆ"

     

     ถ้าคุณกะแฟนปรุงกันไปมา  หารสชาติที่ถูกใจด้วยกันได้ทั้งคู่  คุณอาจจะอร่อยน้อยหน่อย
    แฟนคุณอาจจะอร่อยน้อยหน่อย  แต่รวม ๆ แล้วก็ยังเป็นก๋วยเตี๋ยวที่น่ากิน  นั่นก็ดีไป

    ถ้าคุณกะแฟนปรุงกันไปปรุงกันมาจนก๋วยเตี๋ยวนั้นเต็มไปด้วยเครื่องปรุง

    คุณก็ต้องชั่งใจแล้วว่าจะเติมน้ำให้มากขึ้นแล้วปรุงใหม่  หรือ  สั่งชามใหม่กินกับคนใหม่ดีกว่า

    แต่ถ้าเติมน้ำจนล้นชามแล้วก็ยังปรุงไม่ได้ที่  สั่งใหมเหอะอย่าไปสนใจชามเก่าเลย

    คุณอาจจะนึกถึงมันเสียดายเงินแต่ก็ไม่มีทางนำมาปรุงใหม่ได้

    ถึงแม้พนักงานจะเทน้ำออกเติมน้ำใหม่ให้

    แต่คุณก็ได้ลองเติมน้ำปรุงใหม่ไม่รู้กี่หนแล้วนี่กว่าชามที่แล้วจะเต็ม

     "คำเตือนอีกอย่างอย่ารีบกินก๋วยเตี๋ยวตอนร้อน ๆ เพราะทั้งคุณและแฟนจะโดนก๋วยเตี๋ยวลวกคอ

    และอย่าทิ้งไว้ให้มันเย็นเกินไปแฟนคุณจะไปกินกับคนอื่น"

    "คุณไปกินก๋วยเตี๋ยวกับแฟนทุกวัน ๆ ก้ต้องมีวันใดวันหนึ่งที่คุณหรือแฟนจะเบื่อรสชาติเก่า ๆ

    วันนั้นคุณกะแฟนก็ต้องลองมาปรุงใหม่กันอีกที"

    "มีคนอยากร่วมกินก๋วยเตี๋ยวกับคุณมากมาย  แต่คนที่คุณอยากกินด้วยอาจนั่งกินกะคนอื่นอยู่ก็ได้"

    "มีบางคนที่ยอมนั่งคนเดียวในร้านทุกวัน  เพื่อที่จะรอคุณไปกินกับเขาสักวันหนึ่ง"

    "และก็มีบางคนที่หายไปจากร้านนี้นาน  ในที่สุดก็กลับมาอยากลองปรุงก๋วยเตี๋ยวกับคุณใหม่"

    ก๋วยเตี๋ยวก็คือความรักที่มีหลากหลายรูปแบบ

    ทั้งรักโรแมนติกหวาน ๆ ใส่น้ำตาลมาก ๆ

    หรือรักเปรี้ยวจี๊ดต้มยำสนุกสนานใส่น้ำส้มสายชู

    จะเป็นรักแบบไหนก็ตามคุณและแฟนจะเลือกเป็น

    หลากหลายรสชาติคือสุขและทุกข์ปนเป  การปรุงคือการปรับ

    การสั่งใหม่ก็คือการเปลี่ยน  ความร้อนคือราคะ  และความเย็นคือความเฉยเมย

    September 12

    สิ่งที่ไม่น่าจะเกิดขึ้น

     
    ความรักออนไลน์
     
     
     
    การแสวงหาความรักที่ออนไลน์อยู่บนโลกไซเบอร์ใบนี้
    ไม่ได้ง่ายดายหรือยากลำบาก
    ไปกว่าการแสวงหาความรักในโลกแห่งความเป็นจริง
    ที่มีผู้คนเดินสวนกันไปมาแม้แต่น้อย

    มันก็ไม่ได้ต่างอะไรจากชีวิตจริง
    คุณจะบอกได้ในทันที
    ที่คุณเดินสวนกับใครสักคน และรู้สึกสะดุดตา
    สะดุดความรู้สึกกับใครคนนั้นไหม ว่าคนๆนั้นคือ
    คนที่ใช่....คือใครบางคนที่คุณตามหา
    หรือคือคนที่คุณมั่นใจว่าจะวางอนาคตไว้ร่วมกับเขา

      

    แน่นอน...หากคุณยังมีเหตุผลเพียงพอ
    ที่จะไม่ปล่อยให้อารมณ์อ่อนไหววาบหวามเป็นตัวบงการ
    ว่าคนที่คุณคิดว่า เขาอาจจะใช่คนที่คุณรอคอย
    คือ คนที่จะร่วมชีวิตกับคุณ
    จนกว่าคุณจะได้เรียนรู้
    และพิสูจน์คนคนนั้นอย่างชัดเจนเสียก่อน

    การแลกเปลี่ยนทางความคิด
    กับคนพิเศษที่ออนไลน์มาพบกัน
    อาจเริ่มต้นขึ้นอย่างเปิดเผยและง่ายดาย
    ความสวยงามของตัวหนังสือที่พิมพ์ส่งมา
    อาจมีมนต์ขลังเสียจนทำให้หัวใจของคุณ....
    ผูกมัดด้วยจินตนาการงดงามของภาพฝันอุดมคติ
    แต่คุณจะด่วนสรุปได้อย่างไรว่า.....
    นั่นคือ......ความรัก

      

    จนกว่าคุณจะก้าวออกมาจากโลกแห่งความฝันของคุณ
    เพื่อมาพบกับความเป็นจริงที่คนคนนั้นเป็นอยู่
    การปล่อยให้ตัวเองผูกพันกับจินตนาการ
    มีแต่จะทำให้คุณพบกับความผิดหวังและปวดร้าว
    หากภาพฝันนั้นไม่เป็นอย่างที่คุณคิด
    ความรักไม่อาจเริ่มต้นระหว่างคนแปลกหน้า
    และไม่ว่าคุณจะออนไลน์
    คุยกับเขายาวนานนับปี
    ด้วยความรู้สึกที่คุ้นเคยเปิดเผยเพียงไร
    กำแพงแห่งความแปลกหน้าก็ไม่มีวันพังทลายลง
    จนกว่าคุณและเขาจะได้พบกันในโลกแห่งความเป็นจริง

     

    รักแท้ไม่ได้เกิดขึ้นง่ายดายบนโลกสับสนใบนี้
    และยิ่งไม่อาจค้นพบได้ง่ายดายในโลกที่มองไม่เห็น
    ความรักต้องการการเรียนรู้
    และเข้าใจอย่างลึกซึ้งระหว่างคนสองคน
    ความรักคือการรู้จัก
    เพื่อที่จะยอมรับในตัวตนของกันละกันอย่างแท้จริง

    ดังนั้นหากคุณกำลังคิดว่า
    คุณมีความรัก หรือเจ็บปวดกับคนพิเศษซักคน
    ที่ออนไลน์มาพบกันประจำทุกวัน
    ทั้งที่คุณไม่เคยได้ยินเสียง ไม่เคยเห็นหน้า
    และไม่เคยจะรับรู้ความจริงว่า
    เขาเป็นอย่างไรเมื่อใช้ชีวิตอยู่ในสังคมปกติ
    หรือเพียงแต่หลงรักภาพอุดมคติที่ตัวเอง เป็นคนสร้างขึ้นมา
    ก็คือการพาเขาก้าวออกมาจากโลกแห่งจินตนาการใบนั้น
    เพื่อมาพบกันในชีวิตจริง
    จำไว้ว่า..หนึ่งปีที่คุยกัน...ก็ไม่เท่าหนึ่งวันที่ได้พบหน้า
    เมื่อคุณพบเขา
    คุณจะได้คำตอบกับตัวเองชัดเจนว่า
    เขา คือคนที่คุณสมควรเรียนรู้
    และรู้สึกพิเศษต่อไปหรือไม่
    สีหน้า แววตา และภาษาท่าทางอื่นๆของเขา
    คือสิ่งที่จะทำให้คุณรู้ชัดเจนได้มากกว่า...
    ตัวหนังสือ ที่อ่อนหวานห่วงใยที่พิมพ์ส่งมา
    หรือเสียงทางโทรศัพท์ว่าเขาคือเพื่อนที่จริงใจ
    และต้องการผูกมัดกับคุณอย่างจริงจัง
    หรือ เพียง แต่ ต้อง การ ให้ คุณ ตก หลุม พราง
    ใน การ ใช้ ภาษา เพื่อ ความ สนุก ในเกม
    หรือ ผล ประ โยชน์ ทาง อารมณ์
    หากคุณรู้ตัวว่าคุณเป็นคนหนึ่งที่อ่อนไหว
    เชื่อคนง่าย และมองโลกในแง่ดีเกินไป
    ก็จงอย่าใช้ หัวใจในการตัดสิน
    และรับรู้ตัวหนังสือที่ผ่านมาทางอินเตอร์เนต
    และจงใช้สมองในการอ่านทุกตัวอักษรอย่างมีสติ
    อย่าปล่อยให้กับดักของภาษา พันธนาการหัวใจคุณ



    จงใช้สมองดูแลหัวใจของคุณเอง
    และจงใช้หัวใจเพื่อดูแลหัวใจดวงอื่นๆที่ออนไลน์มาพบกับคุณ.....
    หากคุณเป็นคนหนึ่งซึ่งกำลังออนไลน์เพือค้นหารักแท้
    ก็ขอให้คุณโชคดีและเดินทางในโลกไซเบอร์นี้อย่างปลอดภัย
    จนกว่าจะพบใครซักคนที่พร้อมจะก้าวไปในชีวิตจริงกับคุณ
    ที่สำคัญ....อย่าลืมระมัดระวังดูแลหัวใจคุณเองให้ดี
    ตลอดการเดินทางครั้งนี้ด้วย

    ไม่เคยมีใครที่ดีพร้อม
    ขอให้เรายอมรับความจริงในข้อนี้
    ฉะนั้นการคบหากับใครสักคน
    ก็อย่าคาดหวังเสียจนเลิศเลอ
    เพราะเขาก็คือมนุษย์ปุถุชนธรรมดาเหมือนกับเรา
    ย่อมมีทั้งข้อดีและข้อเสียปะปนอยู่ในตัว
    การตั้งความคาดหวังไว้สูง
    ก็เหมือนการขีดเส้นวงจำกัดไว้คับแคบ
    ซึ่งสักวันเราอาจต้องสูญเสีย
    ทั้งความรู้สึกและมิตรภาพ
    สุดท้าย...เราก็ไม่อาจจะคบหาใครได้จริงจังเลย
    แม้แต่สักคนเดียว

     

    อ่านเจอมาเห็นว่ามันตรงกะเราเอง

    เลยเอามาลงให้อ่านกัน

    จริง ๆ แล้วมันก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรมากมายนัก

    เกี่ยวกับเรื่องความรักทางออนไลท์เนี่ย..เพียงแต่แค่เราต้องใช้เวลา

    ต้องมาเจอกัน..มาทำความรู้จักกันให้มากขึ้น..

    แล้วคุณจะรู้ว่า...มันก็มีสิ่งดีๆ

    เกิดขึ้นเหมือนกัน

    จริงป่ะลิง

    a:link {cursor:crosshair;} a:hover {cursor:crosshair;} p {letter-spacing:2px;}
    September 08

    ความรู้สึกช่วงนี้

     

     

    ความรู้สึกในช่วงนี้อ่ะ..จะบอกว่าไงดี

    มันเป็นความรู้สึกที่ดีมากๆๆ...หลังจากที่ได้ผ่านอะไรมาเยอะมากๆ

    ซึ่งถ้าถามว่าช่วงนั้นกว่าจะผ่านพ้นมันมาได้นั้นมัมเป็นอย่างไร...ตอบได้เลยว่ามันลำบากมากๆ

    ไม่เคยเจออะไรแบบนั้นมาก่อนเลย...มันเลยทำให้เราอาจจะเข็ดทีจะมีความรู้สึกดีๆแบบนั้นกะคนอื่นอีก

    ถามว่าปิดตัวเองไหม...ตอบได้เลยว่าไม่...แต่ก็ไม่ค่อยที่จะกล้าคิดไรกะเค้ามากมายนัก

    มีหลายต่อหลายครั้งที่คิดว่า

    เราน่าจะเริ่มต้นกับสิ่งใหม่ ๆ คนใหม่ ๆ ได้แล้ว..แต่คราวนี้ควรจะมองให้ดีสักหน่อย

     

     

    และแล้วเราก็ได้พบกะคน ๆ นึง 

    คน ๆ นี้ แรก ๆ เราก็กะว่าแค่คุยกันไปอย่างงี้ก็พอแล้วมั้ง..คงไม่จำเป็นต้องเจอกันก็ได้

    แต่ยิ่งคุย..ยิ่งมีความรู้สึกดีกะเค้ามากขึ้นเรื่อยๆๆ

    เราคุยกันหลายเรื่องมาก...ไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่เราผ่านไรกันมาบ้าง

    นาน ๆ เข้าเราก็เริ่มคุยกันถึงครอบครัวของแต่ละฝ่าย..จนรู้จักชื่อพ่อ แม่ พี่ น้อง ของกันหมดแล้ว

    มีหลายต่อหลายครั้งนะ..ที่เราก็คิดว่าเรากวนเค้ารึเปล่า

    ทำให้เราไม่ค่อยกล้าโทรหาเท่าไร...แต่เมื่อได้เสียงโทรศัพท์เมื่อไร..เห็นเค้าโทรมาหาเรา..มันก็อดยิ้มไม่ได้

    แค่เห็นเค้าห่วงใยเราก็พอแล้ว...จึงทำให้เราตัดสินใจแหละว่า

    คนๆนี้แหละ...ที่จะทำให้เราลืมเรื่องร้ายๆ ต่าง ๆ ได้...เวลาที่อยู่ด้วยกันมันมีความสุขนะ

     

     

    บอกได้เลยว่า...อยากให้เวลาเดินช้า ๆ มาก ๆ

    เราจะได้อยู่ด้วยกันให้นานที่สุด...บางครั้งเราไม่มีอะไรหวาน ๆ ให้กันเท่าไร

    แต่บอกได้เลยว่า..แค่นี้เราก็รู้แล้วว่าเค้าป็นคนน่ารัก..เอาใจใส่เราเสมอ

    แต่ผู้ชายอ่ะนะ..ยังไงก็ไม่ทิ้งนิสัยของผู้ชายได้หรอก..อันนี้เรารู้

    เพียงแต่ขอให้เค้าเป็นแบบนี้ตลอดไป...ได้ไหม

     

     


     

    ลิง...พีชชอบลิงนะ

    ยิ่งรู้จักกัน..ยิ่งอยู่ด้วยกันมากขึ้น

    พีชก็ยิ่งชอบลิงมากขึ้นนะ

    อย่างลิงบอกน่ะแหละ...สักวันเราคงจะ

    เปลี่ยนจากชอบ...มาเป็นรักได้เองแหละเนาะ

    แต่ตอนนี้พีชมั่นใจในตัวลิงนะ..และก็ขอให้ลิงมั่นใจในตัวพีชนะ

    แค่นี้ก่อนนะ...อายอ่ะ...555

     

     

    September 05

    เมื่อเป็นแฟนกัน

     
     
    กว่าที่เราจะตกลงปลงใจกันเป็นแฟน บางคู่อาจใช้เวลาแป๊บเดียว แต่บางคู่อาจต้องอาศัยเวลา และ

    ความอดทนสูง ในการรอโอกาสดีๆ ที่คุณทั้งสองจะมีใจตรงกันสักที แล้วเมื่อความชอบ เริ่มพัฒนามาเป็น

    ความรักแล้ว ทำยังไงที่จะถนอมรักนั้น ให้ยืดยาวต่อไปล่ะ
     

     ประสบการณ์แบบนี้ อาจไม่ต้องมีใครมาสอน เพราะมันเป็นสัญชาตญาณ ที่อยู่ในตัวมนุษย์อยู่แล้ว เพียงแต่ 

     บางที คุณอาจจะละเลยที่จะคำนึงถึงมันไปก็ได้ เราจึงขอนำข้อแนะนำเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้ มาเล่าขาน 

     ให้คู่ที่พึ่งรักกันใหม่ๆ หรือรักกันมานานนมแล้ว ได้นำไปปฏิบัติ การดูแลความรักของคุณ ให้สุขงอมต่อไป
     
     
     


    1.  นึกถึงสิ่งที่ดีๆ ที่เรามีให้กันเวลาโกรธกัน แน่นอนว่าคนเรารักกัน อยู่ด้วยกันมากๆ ย่อมต้องมีเรื่อง

    บาดหมางใจกันบ้าง ไม่มากก็น้อย เวลาที่ความโกรธ เริ่มพุ่งพล่านออกมานั้น แม้แต่ช้างก็ฉุดอารมณ์คุณ

    ไว้ไม่อยู่ คนที่จะระงับความโกรธได้  ก็คงจะมีแต่ตัวคุณเอง ฉะนั้น ถ้าเขาหรือเธอทำความผิด ชนิดที่ทำ

    ให้ดีกรีความฉุนเฉียว ของคุณรุนแรงมาก ขอให้คุณพยายามนึกถึงสิ่งดีๆ ที่เราเคยทำให้กันเอาไว้
     
    เพื่อป้องกันไม่ให้เรื่องบานปลายไปมากกว่านี้
     
     


    2. หมั่นให้เวลากันและกัน เวลาเป็นสิ่งที่สำคัญ สำหรับการมีความรัก แม้แต่การโทรไปคุยกับเขา หรือ

    เธอเพียงช่วงสั้นๆ แล้วป้อนคำคิดถึงให้กัน แค่นั้นก็ช่วยเติมความรักของคุณ ให้รื่นรมณ์ขึ้นเป็นกอง
     
     

    3. เวลาคุยกันก็สบตากันบ้าง ดวงตาเป็นหน้าต่างของหัวใจ ถ้าคุณคุยกับหวานใจ แต่สายตากลับหันไป

    มองโน่น มองนี่ คำพูดที่คุณพูด มันคงไม่ค่อยลึกซึ้งเท่าไหร่หรอก เลิกทำตัวกล้าๆ กลัวๆที่จะสบตากัน แล้ว

    คุณจะรู้ว่า บางครั้ง แค่มองตากันอย่างเดียว ก็ลึกซึ้งเกินคำพูดที่เอ่ยแล้ว
     


    4. เป็นฝ่ายง้องอนกันบ้าง ไม่ว่าคุณจะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย ถ้าแฟนของคุณ เริ่มมีอาการงอนตุ้มป๋อง

    ขึ้นมาแล้ว ให้รีบง้อเขาซะ บางคนก็ ง้อยาก ง้อง่าย แตกต่างกัน  ขึ้นอยู่กับเรื่องที่งอนด้วย ดังนั้นถ้าคุณง้อ

    ด้วยคำพูดเท่าไหร่ ก็ไม่ได้ผลซะที คราวนี้ ก็คงถึงตาเรียกหาตัวช่วยบ้างแล้ว ไม่ว่าจะเป็นดอกไม้ การ์ด

    หรือของขวัญ ถ้าคุณมีวิธีการให้ แบบที่เขาต้องประทับใจแล้วและก็ เชื่อว่าร้อยทั้งร้อยเลิกงอนทันทีค่ะ
     
     


    5. อย่าปล่อยให้ความเงียบ เกิดขึ้นระหว่างกันเกิน 5 นาที เพราะนั่นอาจเป็นสัญญาณเล็กๆ บ่งบอกถึง

    รักที่กำลังจืดจางของคุณ ดังนั้น พยายามเป็นฝ่ายชวนคุย เปิดประเด็นกันบ้างเล็กน้อย ไม่ว่าจะเรื่องที่

    บ้าน เรื่องเรียน หรือเรื่องเพื่อน อย่างน้อย คุณก็สามารถระบายความรู้สึกให้กันและกันได้ แถมยังได้

    เรียนรู้ทัศนะคติ ของอีกฝ่ายหนึ่งอีกต่างหาก



    6. เปิดเผยตังเองไว้แหละดี เรื่องนี้คุณควรจะทำ ตั้งแต่เริ่มแรกที่คบกันจนถึงอนาคต เพื่อนที่เราจะ

    สามารถเรียนรู้ และปรับนิสัยที่ต่างกันให้เข้ากันได้ ถ้าคุณมัวแต่กลัว ที่จะให้เขารู้ธาตุแท้ของคุณ แล้วค่อย

    ไปเปิดเผยที่หลังเมื่อเป็นแฟนกันแล้วนั้น มันคงไม่ดีแน่ เพราะความรักของคุณ อาจต้องสะดุดกลางครัน

    กับเรื่องไม่เป็นเรื่องที่ คุณเป็นคนปิดบังมันเอง



    เล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้ เป็นสิ่งที่คุณไม่ควรจะละเลย ที่จะทำเมื่อคุณเริ่มคบกัน หรือตั้งใจที่จะคบกัน

    ต่อไป เพราะมันเป็นเรื่องพื้นฐานง่ายๆ ในการดำรงความรักของคุณ ให้หวานชื่นอบอุ่นอยู่เสมอ