กาลครั้งหนึ่ง มีเจ้าหญิงเอาแต่ใจอยู่องค์หนึ่ง 

อาศัยอยู่ในเมืองแห่งความสมหวัง 

วันหนึ่งได้มีอัศวินผู้แสนดีได้นำของขวัญมามอบให้แก่เจ้าหญิง 

ของสิ่งนั้นคือ  คริสตัลดวงใจสีชมพูใส  มีแสงสีแดงกระพริบวาบ ๆ

เจ้าหญิงไม่เคยให้ความสำคัญกับมันเลย  เจ้าหญิงปล่อยปละละเลย  ต่อเจ้าดวงใจคริสตัลนี้มาก 

จากที่เป็นสีชมพูใส มันเริ่มกลับกลายเป็นสีขาว แห่งความว่างเปล่า

และเป็นสีส้ม  แห่งความเจ็บช้ำ  แต่ตอนนี้มันกลับกลายเป็นสีดำ สีแห่งความเกลียดชัง

เจ้าหญิงเสียใจเป็นอย่างมาก  เจ้าหญิงพยายามทุกสิ่ง ทุกอย่าง เพื่อให้ดวงใจคริสตัล  ดวงนั้นกลับเป็นสีชมพูอีกครั้ง

แต่แล้วเหมือนความพยายามของเจ้าหญิงสูญเปล่า  ไม่มีสิ่งใดเปลี่ยนแปลงดวงใจคริสตัลดวงนั้นได้เลย 

บัดนี้เจ้าหญิงก็ท้อแท้ เลยเกินแล้ว  แล้วกำลังจะคืนดวงใจคริสตัลดวงนั้นให้กับอัศวินเช่นเดิม

 

**** ตาล  พีชท้อแล้วล่ะ  มารับดวงใจดวงนั้น  ของตาลคืนไปเถอะ  (รึว่ามันไม่ได้อยู่กะพีชมานานแล้ว) ****

 

 

    จากวันนั้นถึงวันนี้  พีชพยายามอย่างที่สุดที่จะรั้งมันเอาไว้
     พีชพยายามไม่ใช้ศักดิ์ศรี  พีชพยายามไม่คิดเล๊กคิดน้อย
     พีชพยายามไม่แคร์คำพูด พีชพยายามไม่ใส่ใจการกระทำแทงใจ
     พีชพยายามดึงมันสุดแรง  ทั้งๆ ที่ตาลก้อพยายามวิ่งหนีพีชเช่นกัน
    พีชไม่กลัวเลยนะ  ว่าเชือกมันจะขาดรึป่าว  พีชกลัวแค่อย่างเดียว
     พีชกลัวพีชจะเหนื่อย  พีชกลัวพีชจะท้อ  พีชกลัวพีชจะเป็นฝ่ายปล่อยมือไปซะเอง
     พีชกลัวจริงๆ...  

ขอยืมของ น้องโดมาใช้หน่อยนะ มันโดนใจจริง ๆ